Nog nadenke oor multikulterele eredienste

Ek het Cobus se raad gevolg en by Matt Stone se blog gaan kers opsteek oor multikulterele eredienste en bedieninge. In een van sy uitlatings oor multikulterele bediening (en sending) beskryf hy baie mooi wat my pla, en begin ook dink in ‘n rigting waarmee ek gemaklik is. Of dalk juis vir my ongemaklik, op hierdie oomblik – as mens van comfort zones begin praat. Kortom verduidelik hy dit só: ons kan of aanhou kerke stig wat op spesifieke subkulture gemik is, of ons kan almal saamgooi in een. Êrens gaan ons die twee kulture eenvoudig moet laat oorvleuel. (Matt verduidelik dit baie beter as wat ek kan – lees gerus sy blog. Daar is prentjies ook!) Dit gaan OOK beteken dat daar punte in ‘n erediens gaan wees wat net vir een groep mense van belang is en wat net vir een groep aanspreek. Om dit eintlik nog verder te vat: dit beteken dalk dat daar punte in ‘n erediens gaan wees wat net vir een groep sin maak! Natuurlik gaan die span wat verantwoordelik is vir die samestel van so ‘n erediens hul beste moet doen om soveel as moontlik te laat oorvleuel, sodat hierdie oomblikke tot ‘n minimum beperk sal moet word. Ek twyfel of mens dit heeltemal sal kan uitskakel. (In ‘n monokulturele erediens is daar in elk geval sulke momente – aangesien so ‘n erediens laerskoolkinders, tieners, studente, en allerlei ander mense moet aanspreek.) 

‘n Multikulturele erediens sal dus net werk as daar ‘n tipe van ‘n kompromie bereik word. ‘n Balans van belange. Vir my gaan dit ten diepste oor ‘n openheid vir ander mense – en dis dalk iets wat gekweek moet word, of miskien is dit ‘n diepkant-ingooi-en-swem ervaring. Dit beteken nie dat mens jou identiteit moet prysgee nie. Inteendeel, dit maak dit dalk juis meer interessant, mits daar hierdie houding van aanvaarding teenwoordig is. Hoe bereik mens dit egter?

Op ‘n effense ander noot: ek kon toe nie vandag NG Arcadia se diens bywoon nie. Ek was verkeerdelik onder die indruk dat hulle ‘n aanddiens het – wys jou net die kringe waarin ek beweeg en bietjie moet afskud dalk. Hulle dienste is om 11:00 die oggend. Dus gaan daardie diens moet wag tot die 25ste April, ongelukkig. In stede van NG Arcadia het ek ‘n diens bygewoon in Lyttelton, by die Bethany Baptist Church. Ek het onmiddelik van die plek gehou: dit is ‘n klein gemeente en die kerkgebou is regtig eenvoudig. Soos alle Baptiste (lyk dit vir my) is hulle baie gerig op sending. Die gemeente bestaan uit allerhande geure en kleure: Die voertaal is Engels, maar daar was heelwat Afrikaanssprekendes. Hoofsaaklik witmense, maar ook swartmense en Indiërs. Die diens was egter nog steeds ‘n bietjie “monokultuur”. (So terloops, die preek het oor dieselfde tema gegaan as die selgroep wat ek Dinsdagaand bygewoon het, en waaroor ek vroeër die week geblog het. Dit was egter op ‘n meer sober manier hanteer – selfs al het ek miskien nie saamgestem met presies alles wat die prediker gesê het nie. Nog ‘n tersyde opmerking: dis die moeite werd om te lees wat Cobus op sy Afrikaanse blog geskryf het oor gesonde en ongesonde teologie. Ignoreer maar die horde opmerkings.)

Lewer kommentaar

Verskaf jou besonderhede hieronder of klik op 'n logo om in te teken:

WordPress.com Logo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by WordPress.com. Log Out / Change )

Twitter picture

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Twitter. Log Out / Change )

Facebook photo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Facebook. Log Out / Change )

Google+ photo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Google+. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: